This web site needs javascript activated to work properly. Please activate it. Here are the instructions how to enable JavaScript in your web browser, Thanks.

logo MIS
სარეკლამო ადგილი







უნიფიცირებული
დასახელება:
	
ომეპრაზოლი
Omeprazole
ა.თ.ქ. კლასიფიკაცია:
	
 
A02BC01	
A საჭმლის მომნელებელი ტრაქტი და ნივთიერებათა ცვლა
	
02 ანტაციდები, კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულის საწინააღმდეგო პრეპარატები და ნაწლავებში მეტეორიზმის შესამცირებელი პრეპარატები
	
B კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულის საწინააღმდეგო პრეპარატები
	
C პროტონური ტუმბოს ინჰიბიტორები
ანოტაცია:
	
	
გვერდითი მოვლენები:
	
ტკივილები მუცლის არეში ან ჭვალი, შრომისუნარიანობის დაქვეითება (სწრაფი დაღლა, კუნთების ტკივილები), თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ძილიანობა, ტკივილები გულმკერდის არეში. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ფუნქციის მოშლა, რეგურგიტაცია, ძლიერი გულძმარვა, დიარეა ან ფაფისებრი განავალი, მეტეორიზმი, გულისრევა და ღებინება, შარდის შემღვრევა, კანზე გამონაყარი და ქავილი. იშვიათად: დარღვევები ჰემოპოეზის ფუნქციის მხრივ - თრომბოპენია, ლეიკოპენია, სისხლის შედედების პროცესების დარღვევა (ძლიერი სისხლდენები), შარდში - ჰემატურია და ალბუმინურია, შარდვის დროს წვა და ტკივილები, ხშირი შარდვა და სხვა.
უკუჩვენება:
	
- პრეპარატის მიმართ აბსოლუტური წინააღმდეგჩვენება არ არსებობს. - ომეორაზოლი წინააღმდეგნაჩვენებია ან შედარებით მცირე დოზებში ინიშნება ღვიძლის ქრონიკული დაავადებების დროს; - პრეპარატის დანიშვნა რეკომენდებული არ არის პეპტიური წყლულის პროფილაქტიკისათვის. ორსულობა და ლაქტაცია ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებული არ არის.
განსაკუთრებული მითითებები:
	
ომეპრაზოლით მკურნალობის დაწყებამდე საჭიროა პრეპარატის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობაზე სინჯის ჩატარება. იმ შემთხვევაში, როდესაც ომეპრაზოლი ინიშნება ქრონიკული ჰეპატიტის მქონე ავადმყოფებში, მკურნალობა იწყება პრეპარატის დაბალი დოზებით. ღვიძლის დაავადებების გადატანის შემთხვევაში აუცილებელია ექიმის ინფორმირება.
ჭარბი დოზირება:
	
პრეპარატის ჭარბ დოზებში მიღების დროს ტოქსიკური ეფექტები არ არის აღწერილი. სპეციფიური ანტიდოტი არ მოიპოვება. დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში საჭიროა ექიმთან კონსულტაცია.
ურთიერთქმედება სხვა მედიკამენტებთან:
	
ომეპრაზოლი აინჰიბირებს სამკურნალო საშუალებების მეტაბოლიზმში მონაწილე ღვიძლის ფერმენტულ სისტემებს, რის გამოც ახდენს ზეგავლენას სხვა პრეპარატების მეტაბოლიზმზე, მათ კონცენტარაციაზე სისხლში და ელიმინაციის პროცესზე. სხვა მხრივ იგი აქვეითებს კუჭის მჟავიანობას და ცვლის ბიოლოგიურ სითხეებში ყველა სამკურნალო საშუალების კონცენტრაციებს, რომელთა რეზორბციაც დამოკიდებულია pH-ზე. იგი ხელს უშლის მჟავე არეში ლაბილური სამკურნალო საშუალებების დაშლის პროცესს. ომეპრაზოლი აფერხებს ორგანიზმიდან დიაზეპამის, ანტიკოაგულანტების, ფენიტოინის და ვარფარინის გამოყოფის პერიოდს. მათი ერთდროული მიღების დროს საჭიროა სისხლის სურათის რეგულარული კონტროლი სისხლდენების თავიდან აცილების მიზნით. ომეპრაზოლი ამცირებს ამპიცილინის, რკინის მარილების და კეტოკონაზოლის რეზორბციას. ომეპრაზოლთან ძვლის ტვინის ფუნქციაზე დამთრგუნველად მოქმედი პრეპარატების კომბინაციით აუცილებელია სისხლის სურათის შემოწმება.
ფარმაკოლოგიური თვისება:
	
ომეპრაზოლი წარმოადგენს H+-K+-AT-ფაზის ენზიმური სისტემის ე. წ. “პროტონული ტუმბოს” ინჰიბიტორს. იგი თრგუნავს H+K+-AT-ფაზის აქტივობას კუჭის ლორწოვანი გარსის პარიეტალური უჯრედების მემბრანებში და ამით აბლოკირებს კუჭის წვენის სეკრეციას.юვინაიდან, აღნიშნული ფერმენტული სისტემა განიხილება როგორც კუჭის ლორწოვანის «პროტონული ტუმბო», ოპეპრაზოლი წარმოადგენს კუჭის წვენის სეკრეციის ინჰიბიტორს, რომელიც თრგუნავს ამ უკანასკნელის გამოყოფის ბოლო საფეხურს. ომეპრაზოლი იწვევს მარილმჟავას წარმოქმნის ბოლო სტადიის ინჰიბირებას, ამით აქვეითებს ბაზალური და სტიმულირებული სეკრეციის დონეს. 20მგ პრეპარატის მიღებისას, კუჭის წვენის სეკრეციის დათრგუნვა ხდება სწრაფად და გრძელდება დაახლოებით 24 სთის განმავლობაში.
ფარმაკოკინეტიკა:
	
პერორალურად მიღებისას, უზმოზე, პრეპარატი სწრაფად შეიწოვება ორგანიზმის მიერ. იგი მაქსიმალურ კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში აღწევს 0.5-3.5 სთ-ის შემდეგ. პრეპარატის ჭამის შემდეგ მიღებისას აბსორბციის პროცესი უფრო ხანგრძლივია. ომეპრაზოლის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 0.5-1სთ-ს. პრეპარატს ახასიათებს მნიშვნელოვანი (დაახლოებით 95%) სისხლის პლაზმის ცილებთან შეკავშირების უნარი. აბსორბციის შემდეგ, ომეპრაზოლი თითქმის მთლიანად მეტაბოლიზდება ღვიძლში და სწრაფად გამოიყოფა ძირითადად თირკმელების საშუალებით. პრეპარატი სწრაფად, 4 სთ-ის განმავლობაში ნაწილდება კუჭის ლორწოვან გარსში, ღვიძლში და ნაღვლის ბუშტში. 48 სთ-ის შემდეგ ომეპრაზოლი რჩება მხოლოდ კუჭის ლორწოვან გარსში. პრეპარატის შეღწევადობა ჰემატოენცეფალურ ბარიერში შეზღუდულია. პერორალური მიღებისას პრეპარატის დოზის ძირითადი ნაწილი (77%) გამოიყოფა შარდთან ერთად, მინიმუმ, 6 მეტაბოლიტის სახით. აქედან 2 იდენტიფიცირდება, როგორც ჰიდროქსიომეპრაზოლი და კარბონის მჟავა. დანარჩენი ნაწილი გამოიყოფა ფეკალური მასით, რაც მეტყველებს ნაღველში მეტაბოლიტების მნიშვნელოვან ექსკრეციაზე. პლაზმაში აღმოჩენილია ისეთი 3 მეტაბოლიტი, როგორიცაა: ომეპრაზოლის სულფიდური და სულფონური წარმოებულები. ეს მეტაბოლიტები ხასიათდებიან სუსტი ანტისეკრეტორული აქტივობით. აქტიურ მეტაბოლიტს წარმოადგენს ომეპრაზოლის სულფონი. ჰეპატიტიან ავადმყოფებში, პრეპარატის ნახევრადგამოყოფის პერიოდის ხანგრძლივობა პლაზმაში იზრდება 3 სთ-მდე, ჯანმრთელ ადამიანებთან (0.5-1სთ) შედარებით. თირკმელების ქრონიკული უკმარისობით დაავადებულ ავადმყოფებში, ადგილი აქვს ექსკრეციის გახანგრძლივებას რადგანაც ომეპრაზოლის მეტაბოლიტები ძირითადად გამოიყოფა შარდთან ერთად, მათი გამოყოფის სიჩქარე ფერხდება კრეატინინის კლირენსის შემცირების პროპორციულად, ხოლო კონცენტრაცია იზრდება.
ჩვენება:
	
- კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება (გამწვავების ფაზაში), კუჭის რეციდიული წყლული, ქირურგიული ოპერაციის შემდგომი წყლული; -გასტრიტი; -მომატებული მჟავიანობა და კუჭის გაღიზიანება; - რეფლუქს-ეზოფაგიტი (გამწვავების ფაზა-ში); -ლორწოვანი გარსის მწვავე სტრესული წყლულები; - ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი (გასტრინომა).
დოზირება და მიღების წესი:
	
კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებებისა და რეფლუქს-ეზოფაგიტის დროს ინიშნება 20მგ ერთჯერადად. კურსის ხანგრძლივობა შეადგენს 4 კვირას, ცალკეულ შემთხვევებში 8 კვირას. ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის დროს საწყისი დოზაა 60მგ ერთჯერადად, შემდგომში, ეფექტის მიხედვით შესაძლებელია მისი კორექცია 20-120მგ/დღეში განაწილებული 2 მიღებაზე. მძიმე შემთხვევებში შესაძლებელია დოზის გაზრდა 360მგ-მდე 2-ჯერ დღეღამეში. ომეპრაზოლის მოქმედება იწყება 4 დღის შემდეგ. სასურველია მისი მიღება ჭამამდე სასურველია დილით საუზმის წინ, რომლის დროსაც ვლინდება პრეპარატის მაქსიმალური ეფექტურობა.








Page generation time: 0. 020077448 sec.