This web site needs javascript activated to work properly. Please activate it. Here are the instructions how to enable JavaScript in your web browser, Thanks.

logo MIS
დასახელებები
კომპანიები
აქტიური ნივთიერებები
ძებნის ინსტრუქცია
უნიფიცირებული
დასახელება:
	
რანიტიდინი
Ranitidine
ა.თ.ქ. კლასიფიკაცია:
	
 
A02BA02	
A საჭმლის მომნელებელი ტრაქტი და ნივთიერებათა ცვლა
	
02 ანტაციდები, კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულის საწინააღმდეგო პრეპარატები და ნაწლავებში მეტეორიზმის შესამცირებელი პრეპარატები
	
B კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულის საწინააღმდეგო პრეპარატები
	
A ჰისტამინური H2 რეცეპტორების ბლოკატორები
ანოტაცია:
	
	
ფარმაკოლოგიური თვისება:
	
რანიტიდინი წარმოადგენს ჰისტამინური H2-რეცეპტორების ბლოკატორს. პრეპარატი კუჭის წვენის სეკრეტის როგორც მოცულობის, ასევე მასში მარილმჟავასა და პეფსინის შემცველობის შემცირებით თრგუნავს მის ბაზალურ და მასტიმულირებულ სეკრეციას. 150მგ პრეპარატის მიღებისას, კუჭის წვენის სეკრეციის დათრგუნვა წარმოებს სწრაფად და გრძელდება დაახლოებით 12 სთ-ის განმავლობაში.
ფარმაკოკინეტიკა:
	
შეწოვა: პერორალურად მიღებისას, უზმოზე, რანიტიდინი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. პრეპარატის ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოვებით 50%-ს. მაქსიმალურ კონცენტრაციას სისხლის პლაზმაში, რომელიც შეადგენს 300550მგ/მლ-ში იგი აღწევს 2-3 სთ-ის შემდეგ. განაწილება: რანიტიდინი გაივლის პლაცენტურ ბარიერს და გამოიყოფა დედის რძესთან ერ-თად. მეტაბოლიზმი: აბსორბციის შემდეგ რანიტიდინი ნაწილობრივ მეტაბოლიზდება ღვიძლში. გამოყოფა: იგი გამოიყოფა ძირითადად თირკმელების საშუალებით. მისი ნახევრადგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 2-3სთ-ს. მიღებული დოზის 60-70% მეტაბოლიტების სახით ელიმინირდება შარდთან, ხოლო დანარჩენი რაოდენობა-განავალთან ერთად. შარდთან ერთად უცვლელი სახით გამოიყოფა პრეპარატის დოზის 70%.
ორსულობა და ლაქტაცია:
	
ორსულობის დროს რანიტიდინის გამოყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაშია შესაძლებელი, როდესაც დედისათვის მოსალოდნელი სარგებლიანობა აღემატება ნაყოფზე უარყოფითი მოქმედების პოტენციურ რისკს. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის დანიშვნის აუცილებლობის შემთხვევაში საჭიროა ძუძუთი კვება შეწყდეს.
ჩვენება:
	
- კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადება, მათ შორის არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღებით გამოწვეული; - კუჭისა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულის პროფილაქტიკა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების მიღების დროს (მათ შორის აცეტილსალიცილის მჟავის), განსაკუთრებით პაციენტებში წყლულოვანი დაავადებით ანამნეზში; - ქირურგიული ოპერაციის შემდგომი წყლული; - რეფლუქს-ეზოფაგიტი; - ტკივილის სინდრომის კუპირება კუჭისა და საყლაპავის რეფლუქს დაავადების დროს; - ზოლინგერ-ელისონის სინდრომი; - ეპოგასტრიუმის ან კუჭქვეშა ჯირკვლის ტკივილით მიმდინარე, საკვების მიღებით გამოწვეული დისპეფსიის ქრონიკული ეპიზოდები; - ლორწოვანი გარსის მწვავე სტრესული წყლულები; - სისხლდენების პროფილაქტიკა კუჭიდან და 12-გოჯა ნაწლავიდან; - მენდელსონის სინდრომის პროფილაქტიკა (ნარკოზის დროს მარილმჟავას ასპირაციის სინდრომი);
დოზირება და მიღების წესი:
	
პერორალურად მისაღებად კუჭისა და 12გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებების გამწვავების დროს მოზრდილებს ენიშნებათ 150მგ 2-ჯერ დღეში ან 300მგ ღამით. კურსის ხანგრძლივობა შეადგენს 4 კვირას. 12-გოჯა ნაწლავის წყლულის მკურნალობა - 300მგ 2-ჯერ დღეში. დოზის გაზრდა არ იწვევს გვერდითი მოვლენების სიხშირის გაზრდას. 12-გოჯა ნაწლავის და კუჭის წყლულის რეციდივების ხანგრძლივი პროფილაქტიკა150მგ ღამით. არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებით გამოწვეული 12-გოჯა ნაწლავის წყლული - 150მგ 2-ჯერ დღეღამეში ან 300მგ ღამით 8-12 კვირის განმავლობაში. პროფილაქტიკის მიზნით ენიშნებათ 150მგ 2-ჯერ დღეში. ოპერაციის შემდგომი წყლული-150მგ 2ჯერ დღეღამეში, კურსის ხანგრძლივობა შეადგენს 4 კვირას. რეფლუქს-ეზოფაგიტი - 150მგ 2-ჯერ დღეში ან 300მგ ღამით 8 კვირის განმავლობაში. II და III ხარისხის რეფლუქს-ეზოფაგიტის დროს საჭიროა დოზის გაზრდა 150მგ 4-ჯერ დღეში 12 კვირის განმავლობაში. რეფლუქს-ეზოფაგიტის ხანგრძლივი პროფილაქტიკა - 150მგ 2-ჯერ დღეში. ზოლინგერ-ელისონის სინდრომის დროს საწყისი დოზაა 150მგ 3-ჯერ დღეში, აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებელია დოზის გაზრდა 6გ-მდე დღეში. დისპეფსიის ქრონიკული ეპიზოდები - 150მგ 2-ჯერ დღეში 6 კვირის განმავლობაში. კუჭისა და საყლაპავის რეფლუქს დაავადების დროს ტკივილის სინდრომის კუპირება - 150მგ 2-ჯერ დღეში 2 კვირის განმავლობაში. სტრესით გამოწვეული წყლულიდან სისხლდენები - 150მგ 2-ჯერ დღეში. მენდელსონის სინდრომის პროფილაქტიკა 150მგ 2სთ-ით ადრე ნარკოზამდე, აგრეთვე, სასურველია 150მგ-ის მიღება საღამოს. მშობიარობის დროს-150მგ ყოველ 6სთ-ში. თირკმელების ფუნქციის მოშლის დროსკრეატინინის კლირენსით, ნაკლებით ვიდრე 50მლ/წთ-ში - 150მგ 1-ჯერ დღეღამეში. ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში პრეპარატის შემდგომი დოზის დანიშვნა წარმოებს ჰემოდიალიზის დამთავრების შემდეგ.
გვერდითი მოვლენები:
	
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: იშვიათად - ბრადიკარდია, AV ბლოკადა. ღვიძლისა და კუჭქვეშა ჯირკვლის მხრივ: ღვიძლის ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება; იშვიათად - მწვავე პანკრეატიტი; ცალკეულ შემთხვევებში - ჰეპატიტი სიყვითლით მიმდინარე ან მის გარეშე; ც.ნ.ს-ის მხრივ: იშვიათად - ძლიერი თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, მეხსიერების დარღვევა და ჰალუცინაციები, აკომოდაციის დარღვევა; სისხლის სურათის მხრივ: იშვიათად-შექცევადი ლეიკოპენია, თრომბოციტოპენია; ცალკეულ შემთხვევებში - აგრანულოციტოზი ან პანციტოპენია, იშვიათად ძვლის ტვინის ჰიპოპლაზიით ან აპლაზიით; ენდოკრინული სტატუსის მხრივ: იშვიათად - მამაკაცებში სარძევე ჯირკვლების გამკვრივება და დისკომფორტის შეგრძნება; დერმატოლოგიური რეაქციები: იშვიათადკანზე გამონაყარი; ალერგიული რეაქციები: ურტიკარია, ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსიური შოკი, ბრონქოსპაზმი, არტერიული ჰიპოტენზია; სხვადასხვა: იშვიათად - ართრალგია და მიალგია.
უკუჩვენება:
	
პრეპარატის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა;
განსაკუთრებული მითითებები:
	
რანიტიდინით მკურნალობის დაწყებამდე, საჭიროა ავთვისებიანი პროცესის არსებობის გამორიცხვა, რადგან მოსალოდნელია სიმპტომატიკის შენიღბვა და დიაგნოსტიკის გაძნელება. აუცილებელია (განსაკუთრებით ხანდაზმული ასაკის და წყლულოვანი დაავადებით შეპყრობილი) პაციენტების სისტემატური კონტროლი, რომლებიც იღებენ რანიტიდინს არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან ერთად. ცალკეულ შემთხვევებში შესაძლებელია რანიტიდინის მიღებით გამოწვეული პერფორაციის მწვავე შეტევის განვითარება, რის გამოც პრეპარატის გამოყენება ანამნეზში მწვავე პერფორაციის მქონე პაციენტებში ნებადართული არ არის. რანიტიდინის 75მგ-იანი აბების გამოყენება ბავშვებში და 16 წლამდე ასაკის მიზარდებში რეკომენდებული არ არის.
ჭარბი დოზირება:
	
ადექვატური სიმპტომატური და შემანარჩუნებელი თერაპია. პრეპარატი ორგანიზმიდან გამოიყოფა ჰემოდიალიზის საშუალებით.
ურთიერთქმედება სხვა მედიკამენტებთან:
	
რანიტიდინისა და სუკრალფატის მაღალ დოზებში (2გ) კომბინაციისას შესაძლებელია რანიტიდინის აბსორბციის პროცესის დარღვევა, ამიტომ აღნიშნული პრეპარატების მიღებებს შორის ინტერვალი უნდა შეადგენდეს არა უმცირეს 2სთ-ს. რანიტიდინი არ თრგუნავს ციტოქრომ P450-სთან დაკავშირებულ ღვიძლის ფერმენტული სისტემის აქტივობას, ამიტომ იგი არ აძლიერებს აღნიშნულ ფერმენტულ სისტემასთან დაკავშირებულ პრეპარატების მეტაბოლიზმს, როგორიცაა: დიაზეპამი, ლიგნოკაინი, ფენიტოინი, პროპრანოლოლი, თეოფილინი, ვარფარინი.







facebook
© შპს “საინფორმაციო-სამედიცინო სამსახური”
თბილისი, ჭავჭავაძის გამზ. 55
+(032)2 252272
infomis04@gmail.com
info@mis.ge

Page generation time: 0. 020561601 sec.